Sahte Gülüşler...

Sahte gülüşlerin ardına gizlenen suskun maskeli günlüğüm; 

Sen ki, yaşama sevincime ortak olamadın; sen ki, türkülerime sevdalanamadın; sen ki, rengimi göremedin; sen ki, lâl olmuş yaşamı şiirlere sığdıramadın; sen ki, ezan seslerini duyamadın; sen ki, bencilliğine sınır tanımadın;

Sen ki,... Sen ki,..

Sen ki, aynada kendini bile göremedin!

İşte o yüzden bir gün sana elveda diyeceğim;  kuşlar arkadaşım olacak, kanat çırpmalarına eşlik edeceğim bir gün... 

Belki ikimiz demeyeceğim; çünkü sen!..

Çünkü sen bana dost gibi görünen, beynimde geçenleri dile getirten dilsiz, ruhsuz, var olmayan bir zavallısın. 

Ansızın karşına çıktığım gibi kendimi alıp, seni maskeli yüzünle başbaşa bırakıp terk edeceğim!.

Seni karanlık, kör ve dipsiz bir kuyuya  bağışlayarak uçup gideceğim bu diyârdan.

Bulutlara emanet edeceğim seni.

Sonra...!

Sonra tıpkı gökkuşağı gibi kaybolacağım, olması gerektiği gibi... 

Evet gideceğim, seni terk edeceğim ama, her ezan sesiyle birlikte dualarım seninle olacak; öyle ya hayat bu , ola ki  ben rotayı şaşırdım, ola ki  melekler  bana sonsuzluk oyununu bahşetti, ola ki  ivme kazandırdığım kanatlara eşlik edemedim ve  dönemedim seferimden...

Ola ki...,  Ola ki...

Sızlayacak yüreğin yok biliyorum.

Sen, hüznü  bileyen, dikenli tellerde idam mahkûmu  gibi hep asılı kalacaksın  burada ve düşüncelerimi senin belli olmayan geleceğinin tarihine bırakarak gitmiş olacağım. 

Gitmiş olacağım  ama, kapını yabancılara  her açtığında sessiz bir elvedaya  şahit  olacaklar. İstemesende selam ve sevgilerimi iletmiş olacaksın her gelene...

Ve... , ve...,

Biliyorum beni sen değil,  onlar anacaklar...

Kimbilir?!...

Bir gün yine görüşebilmek dileğiyle, dost  kalalım  hep

Ez û Tu 

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadasina Gönder!

0 yorum yazılmıştır