Ey Hayat!

Tekrar selam, yine yazıyorum, yine ben yine hayat!..

Tek değişen zaman.

Hızla akıp giden zamanda belkide değişen bir şeyler var,

ama gel gör ki; nankör insanoğlu, zamanla birlikte değişenleri göremiyor

değil mi?..

Yine ara ara tıkanıyorum be günlük! Şu an olduğu gibi..

O kadar çok şey varki anlatacağım- yazacağım fakat,

 bunları burda iki satırla anlatabilmek ne mümkün!

"Bir yerden başlayıver sen de!" diyeceksin biliyorum...

Bazen bildiklerim ağır geliyor yazmak paylaşmak istemiyorum.

Bana deselerki ;" Elinde sihirli bir değnek olsa neyi değiştirmek istersin?"

- kötü olan herşeyi ortadan kaldırmak isterim heralde (!) diyorum bazen...

Ama BAZEN?..

Çünkü; hayatta düzeni huzuru bozan tek şey kötü olandır!

Ya da kötü dediğimiz nedir ki? Belki de insanoğludur kötü olan...

Sorunların ana kaynağını bulup yok etmek o kadar zor ki, sende görüyorsun.

Sihirli değnek ile neyi değiştireceğime bile karar veremiyorum.

Belki de insanların verdiği kararlardan dolayıdır kötü olan, ne dersin?

Bak düşündükçe yazdıkça içinden çıkılmaz bir hal alıyor, sende şahitsin buna!

Yazdıkça sonu gelmiyor. Son dedimde bu sefer başka bir şey geldi aklıma :)

"kapa çeneni yazını kısa kes" dediğini görür gibiyim.

Ben de insan değilmiyim nankörüm işte, kötüyüm ve berbat yazdım itiraf ediyorum.

Günlükler işte bunun için vardır.

Dinlerler ama seslerini çıkarmazlar,

dinlerler ama müdahele edemezler, etmezler,

dinlerler sabırlıdırlar,

dinlerler ama kötüsün demezler,

dinlerler ve dert ortağı olurlar,

dinlerler...

dinlerler...

Belkide sevgili günlük; insanoğlu da senin gibi olsa, kötü diye bir şey olmaz.

Belki de doğru olan sensin...

İşte bu yüzden  belki de sığınmam  sanadır.

Düşünmeyen, yazmayan sana sığınmayan insanlar utansın be günlük :)

Velhasılı, yine saçmaladım, konu oluşturmaya çalıştım ama,

sanırım yazdıklarımın içinde işe yarayan bi şeyler var.

Ben gördüm sen de görebiliyormusun içimdeki haykırışı?...

Birlikte haykıralım mı?

Ez û Tu