ÇIR-PI-NA-RAK

ÇINAR dedemiz, kimsesizliğimizi bilse derdi ki;

"Bahtsızların dostu olmaz! Bal toplayan arıların, iğnesine dayanabilmektir size düşen! Barış görüşmesini yapabildiğiniz sürece savaşın kapısını çalmayın! Savaşın en büyüğü anlamak değil miydi?

Barış istiyorsanız, savaşa hazır olun; başkası yitirmeden sizin bulmanız mümkün değil, bunu bilin... Bilin ve bir daha sormayın! Çünkü:

Baykuş, viraneyi gül bahçesine değişmez!"

Derlerki;

"Dünya'da; her şeyin, kendine göre bir güzelliği vardır"ama, her göz bunu göremezmiş! Bazen fısıldanan her söz ise, yüksek sesle söylenenden daha uzağa gidermiş!

"Bilmez misin ki; zifirî karanlıkta su içilmez, içilirse, dertten uyutmaz! Gönül alıcı bir kelam kışı yaza çevirir, düşlerden uyandırmaz!Bilmez misin ki; bir göze yaş dolarsa, diğeri de kan ağlar...

Sen sen ol!!!

"Dünya'da kimseye minnet etme, hürriyetini ancak böyle koruyabilirsin."Bilmezmisin ki, gül sarp kayalarda biten kutsal çınar yaprakları gölgesinde kayboldu. O yapraklara kurban giderken bir elmanın yarısını da yitirdi. Bilmez misin ki gülün dikeni var, dile gelir; felekle boğuşarak, ecelle pençeleşip karışır bülbülün mavi semalarına...

Yetmez ki,

bülbülün metanet dilemesi!

Mavi ile Pembe öyle bir karışır ki, çalar SARIYA...

Ah, kâbus gibi çöken; O karabulutlar! Dilsiz gülü konuşturan, sizin

dolu yağmurlarınız değil, sevgisiz kalan bülbülün, yıldırımlardan

daha güçlü olan figanıdır.

Uçuyoruz dirilerek, ankakuşu gibi;

sonsuzluğa doğru kanat

çırpa... çırpa...

ÇIR-PI-NA-RAK