______ SONRAKİ »
- Sevdiceğim Günlük
- İstanbul'u Dinliyorum
- Web'in aklı üçüncü kuşakta çalışmaya başlayacak
- Tarihte bugün: 1 Nisan
- Memleketten Nisan 1 şakaları
- Haydi Çocuklar Oyuna...
- Fırtına!
- Bahar Havası
- Mavi Islak Eylemlere İnat
- Dünya Kadınlar Günü
Ah Şu Sevimli Yaratıklar
Laeisy
Laeisy'i ilk olarak bir akşam üstü sokakta tanımıştım. :) Tüyleri upuzun, bakımlı, boynunda tasması olan çok şirin bir varlıktı. Karanlık çökmek üzereydi; isminin Laeisy olduğunu sonradan öğreneceğim, her halinden evcil olduğu anlaşılan, ancak tek başına sokakta dolanmakta olan sevimli bir köpek. Salkım salkım taranmış gibi duran uzun tüyleri, boynunda da zincirsiz tasması vardı. Köpeklerden hep korkmuşumdur. Ancak onun, o zavallı sokak köpeklerinden olmadığını anlamış olmama rağmen, yine de ne olur ne olmaz diyerek babamın gölgesine sığınarak, bize bakmakta olan Laeisy'den uzak durmaya çalışmıştım. Neredeyse benim yarı boyuma gelecek büyüklükteydi. Dar sivri bir çenesi vardı. Sivri dişleriyle durmadan kuyruğunu sallayarak, heyecanlı heyecanlı bize bakınırken gülümsüyor gibiydi! Bize zarar vermeyeceğini yavaş yavaş anlamıştım. Ancak o, hep bir şeyler anlatmaya çalışıyordu sanki… Hem, hep birlikte ilerliyoruz hem de babama; sahibini kaybetmiş olabileceğini, bu yüzden bizden yardım ya da onu sahiplenmemizi istiyor olabileceğini anlatmaya çalışırken, Laeisy 'de o şirin hareketleriyle etrafımızda fır dönerek bizi takip ediyordu.
Biraz ilerlemiştik ki, birden önümüzü keserek pür dikkat bir bize, bir başka yere bakarak kesik kesik havlamaya başladı. Onun havlayarak baktığı tarafa baktım. “Acaba ne demek istiyordu” diye düşünürken, anlık bir hareketle havlayarak o tarafa doğru koştu! Yerden büyükçe bir kâğıt parçasını yakalayarak tekrar bize baktı baktı, daha sonra yakında bulunan çöp konteynr' nin içine bırakıp, koşarak yanımıza geldi ve birlikte yürüdüğümüz sürece bu hareketini tekrarlayıp durdu. O sırada babam bana: " Bak kızım bu hayvancık bile çöpün yerini biliyor değil mi? Biliyor, çünkü o, TERBİYE almış. Terbiye ise, EĞİTİM ile olur. Ama ne yazık ki, o çöpleri atanlar da eğitim görmüşler fakat, terbiyeyi alamamışlar. Yani bu hayvancık kadar bile olamamışlar." dedi.
Babam doğru söylüyordu! Biz, bu şekilde yolumuza devam ederken, Laeisy 'de gördüğü çöpleri topluyor bir yandan sanki “Siz de yardım edin” der gibiydi.. Sonra epey ilerlediğimizi fark ettik! Hayvancağız trafik kurbanı olmasın diye ona; "dön... dön... geri git... git..." dedik. Durdu, bize baktı, sonra istemeye istemeye geri dönmesi gerektiğini bilircesine, yavaşça dönüp yürümeye başladı. Arkasından baktığımı tahmin edercesine bir kez daha durup o da bize baktı tekrar dönüp yoluna devam ederek gözden kayboldu.
Aradan bir kaç ay geçmiş, artık yaz gelmişti. Arkadaşlarla her zamanki gibi sahilde kendimizce patenle son sürat kayarken; bir HAV sesiyle irkilmemle, Laeisy'i karşımda görmem bir oldu. Bu kez yalnız değildi.. Arkasından yavaş yavaş yakınlaşan bir bay ve bayan vardı. Onların dediklerine göre, beni uzaktan gördüğünü bakışlarıyla onlara anlatmış, sonra da yanıma koşmuştu. Arkadaşlarla Laeisy'i bol bol sevdik Vedalaştıktan sonra birbirimizden uzaklaşırken ne zaman arkamı dönsem aynı anda onun da dönüp baktığını görüyordum.
Demek ki Laeisy için boşuna endişelenmiştim; çok bakımlıydı yine, üstelik sahiplerinin yanında daha bir gururluydu sanki... 
